23 MART 2019 CUMARTESİ

Bülent Acun

BEN BİR TAKVİM İDİM İNSAN ELİNDE

Bülent Acun

Her yıl bitiminde bana çok acı gelen ve ıstırap veren, beni tarifi imkânsız hüzünlere gark eden şeylerden birisi de takvimimdeki son yaprağı koparmak… O son yaprağı koparmak beni alır adeta sonsuzluğun tam ortasına bırakıverir.  Son takvim yaprağını koparırken alacağım son nefesi hayal eder, müstakbel ölümün o buz gibi soğuk yüzüyle yüzleşir; sonra titrer, ürperir, irkilirim...

Son kopardığım takvim yaprağı bana neler söyler bir, bilseniz...

O söyler ben dinlerim.
O söyler ben inlerim.
O söyler ben anlarım.
O söyler ben ağlarım.
O söyler ben çağlarım.

Peki, kopan son yaprağı ile ömrü sona eren takvimim ne diyor:

Ey insan! Seninle bir yıl boyunca beraber olduk, sen her gün benim bir yaprağını koparmadın aslında... Kopardığın her yaprakla birlikte ömrümden de bir gün kopardın. Nitekim göz açıp yummadan koskoca bir yıl geldi geçti.

Ey İnsan! Sen bazı günler yapraklarımın önündeki ve arkasındaki faydalı bilgileri okudun, öğrendin, yaşadın. Öyle günler oldu ki yüzüme bile bakmadın. Senin günlerinde, benim yapraklarım gibi işte... Sen onların bazılarını hakkıyla yaşadın, bazılarını da hiç yaşamamış gibi geçirdin.

Ey İnsan! Hatırlıyor musun? Bir yıl önce beni büyük bir aşk ve heyecanla nasılda asmıştın duvarına... Bak şimdi bir yıl önce aşk ve heyecanla astığın takvimini, buruk bir sevinçle nasılda söküp atıyorsun. Benden ibret al, unutma ki her gelen gidecek, her başlayan bitecektir.

Ey İnsan! Biliyor musun ben hep sana gıpta ediyorum çünkü ben takvimim, sen ise ahsen-i takvimsin.

Ey İnsan! Sana misafir olduğumda üç yüz atmış beş tane yaprağım vardı. Kendimi söğüde kök salmış bir Osmanlı çınarı gibi hissediyordum. Aman Allah'ım o koskoca bir yıl nasılda gelip geçti? Bugün eskimiş bir kartondan başka neyim.

Ey İnsan! Benim bazı yapraklarımı, kitaplarının ve defterlerinin arasında muhafaza ediyordun, çünkü onlarda diğer yapraklara göre daha kıymetli bilgiler vardı. Sen de iman ve İslam'da, ilim ve irfanda, hayır ve hasenatta akranlarının önüne geç ki; tarihte seni muhafaza etsin.

Ey İnsan! İyisiyle kötüsüyle, acısıyla tatlısıyla bugün nasıl bir yılı bitirdiysen, yarın da adına ömür denen o koca yolu bitireceksin. Unutma ki yılın sonu nasıl biterse, yolun sonu da öyle biter.

Ey İnsan! Allah Teâlâ'nın kerim kitabında zamanın adeta bütün dilimlerine yemin etmesinin o derin ve engin anlamını hiç düşündün mü? Zaman aynasına gönül gözüyle baktın mı? O gerçek ayna da kendini gördün mü? En büyük sermayenin zaman olduğunu bildin mi? Tamam hayatına yıllarını verdin, peki yıllarına da hayat verebildin mi?

Ey İnsan! Gaflet ile geçen bir saniye yakışıyor mu senin gibi bir faniye?

Ey İnsan! Ali Ercan'ın ‘Kendim ettim kendim buldum' türküsünü söylemek istemiyorsan Kıvırcık Ali'nin ‘Gül tükendi ben tükendim' türküsünü dinle ve ibret al. İbret al ki gül'ü, dalı, yılı, yolu tüketme! ki tükenmeyesin. Sonra Müslüm Baba gibi ‘zamanı içmişiz haberimiz yok' diyerek inler durursun.

Ey insan! Senin küçük kıyametin olan ölüm gelmeden önce Allah Resulü'ne kulak ver, zamanının ve sağlının kıymetini iyi bil.

Ey İnsan! Yaşının gençliğine bakıpta, şeytana uyup daha önümde yıllar var deme! Önünde yıllar var mı bilmem fakat bildiğim şudur ki arkanda ve ensende Azrail(a.s.) var.

Ey İnsan! Her şeyde olduğu gibi yıl muhasebende de dengeli ol, ölçüyü kaçırma! Bir yıl daha yaşadığın için Allah'a hamd et. Bununla birlikte bir yıl daha yaşlandığın için dur, düşün, tefekkür et. Giden yıldan ibret al, gelen yılda günah, isyan ve malayani için tedbir al.

Ey İnsan! Benim kâğıttan olduğum için bitip tükendiğimi zannetme, zaman öyle bir ateştir ki çeliği bile eritir.

Ey insan! Şu üç şeye iyice sahip ol. Vaktine, aktine ve naktine halel getirme.

Ey insan! Sakın ha bir düşünürün dediği gibi hiç ölmeyecekmiş gibi yaşayıp ta, hiç yaşamamış gibi ölenlerden olma.

Ey İnsan! Gördüğün gibi bir günün nasıl geçtiyse bir ayın, bir ayın nasıl geçtiyse de bir yılın öyle geçti. Unutma ki bir yılın nasıl geçtiyse, bir ömründe öyle geçip gidecek.

Ey İnsan! Senin hayatın defterin, günlerin yaprakların, kalemin amellerin, mürekkebin de zamanındır. Hayatını şayet salih amellerle, bir kitaba dönüştüremezsen defterin dürülür.

Takvimimin son cümlesi de şöyle oldu:

Ben bir takvim idim insan elinde, insan konuşturdu beni kendi dilinde...

BÜLENT ACUN - TERCÜMEİHÂL

BÜLENT ACUN DİĞER YAZILARI

Yorum Yaz

  228193

-