2 HAZİRAN 2020 SALI

Ahmet Doğan İlbey

ÖMÜR DEDİĞİN EZANLA SALÂ ARASIDIR 

Ahmet Doğan İlbey

Ömür dediğin nedir suali, yüreğimizin üstünden geçip sızlatan, düşündüren ve derûnumuzu hesaba çeken bir sual. Kendini bilen kişi bu suale, ömür kulağımıza okunan ezanla salâmızın verildiği musalla taşına kadar nefes aldığımız mühlettir, cevabını verecektir.

Bu mühlete iki nefeslik ara da diyebiliriz. İlki aldığımız, ikincisi verecek olduğumuz nefes.

“Ömür…üç beş nefes, sonra toprak”

Ömür nedir sualinin cevabını Hz. Mevlânâ asırlar önce Mesnevî'sinde (cilt:2) vermiş: “Ömür var ya ömür çok sevdiğin… Üç beş nefes sonra, toprak…” Müslüman için ömür, ezanla salâ arasında nasıl yaşanması gerektiğini bildiren din-i mübin'in zâhirî ve bâtınıdır.

Modernler için ömür ezan ve salâ arası değil, dünya iktidarını ve keyfini olabildiğince sürdürmek…  Öbür ucunda ahret hesabı yoksa ömür dediğin nedir ki? Yalan dünyadır.

Müslüman için ömrün baharı ve kışı birbirini tekzip eden, reddeden zamanlar değildir. Ömrün her mevsimini, yâni gençliği de ihtiyarlığı da aynı hayat şuuruyla idrak eder. Ah gençlik günlerim, kahrolası ihtiyarlık hastalığına yakalanan ve ruhî zıtlıklar yaşayan modernlerin seküler-ilerlemeci hayat anlayışına kapılmaz. Çünkü ömrünün bir pazar olduğunu, bu dünyaya gelenlerin bir daha dönmemek üzere tekrar sefere çıkacağını söyleyen Yunus Emre Hazretlerinin yolundadır:                                                                                             

“Bu dünyanın meseli bir ulu şâra benzer / Velî bizim ömrümüz bir tez pazara benzer/ Her kim bu şâra geldi bir lahza karar kıldı / Geri dönüp gitmeği gelmez sefere benzer.” (Mustafa Tatçı, Yunus Emre Divanı)                                               

Ömür deyince, çilelerin, dertlerin, meşakkatin ardından kavruk yüzlerinde ebru güzelliğini hissettiren nakış gibi kırışıklar olan yaşlı kocalar aklıma gelir. O kırışık yüzlerde bir ömrün hikâyesinin yazıldığı binlerce takvim yaprakları vardır.  

Dünya kapısından çıkmak

Ömür nedir diye sorsalar, kiminde yoksulluk ve kahırla, kiminde huzurla geçen nur yüzlü ninelerin, aksakallı dedelerin, çocuklarını yuvadan uçurduktan sonra eşi ölen mahzun ihtiyarların hayatlarıdır, derim. O yüzleri gördükçe, Cahit Sıtkı'nın mısralarını hatırlarım:                                                                         

“Şakaklarıma kar mı yağdı ne var? / Benim mi Allah'ım bu çizgili yüz? / Ya gözler altındaki mor halkalar?”                                                   

Bahtiyar bir ömür nedir diye sorsalar, Peygamber Efendimiz'in istikâmetinde yaşayıp dünya kapısından çıkmaktır, dünya ile ahret arasında amel defterimizin sağ tarafına yazılanların yekûnudur, kendimizden gayrısına hizmet ederek yaşadığımızdır, sohbetlerinde huzur bulduğumuz gönül dostlarıyla geçen cezbeli bir hayattır, diye cevap verirdim.

Velhâsıl, kendini bilen için ömür ah ü vah ile geçse de bir mesuliyettir. 

AHMET DOĞAN İLBEY - TERCÜMEİHÂL

1954 Yılında Kahramanmaraş’ta doğdu. Bir kamu kurumundan emekli. Türkiye Yazarlar Birliği üyesidir ve bu teşkilâtın Kahramanmaraş şubesinin kuruluşunda yer aldı. Yazı hayatı 1980’li yıllarda Yeni Düşünce, Dolunay olmak üzere birçok kültür, edebiyat ve fikir dergilerinde başladı. 1990 yıllarda Gündüz Gazetesi’nde, 2010 yılından itibaren Habervaktim.com ve Türkiye Yazarlar Birliği Web sitesinde günlük yazılar yazdı. Bâzı yazılarında “Ali İlbey” müstearını kullandı. Yayınlanan ilk kitabı “Bir Hüzünkârın Tahrir Defteri.” Yayınlanmış diğer kitapları: Bir Hüzünkârın Ömür Defteri, Dil Kapısında Yazılanlar, Millet Üstüne Düşünceler, Aldatan Cumhuriyet, Kemalist Cumhuriyetin Zulümleri, Cumhuriyetin Karanlık Yılları, Müslüman Doğu’nun Derûnu. İrtibat: [email protected]

AHMET DOĞAN İLBEY DİĞER YAZILARI

Yorum Yaz

  398102

-