8 AĞUSTOS 2020 CUMARTESİ

Kazım Sağlam

DÜŞÜNCE - DİL – AMEL (1)

Kazım Sağlam

İnsanın fikri ve düşünceleri, diline, işine, yürüyüşüne… kısacası hayatının her alanına yansır. Zihni berrak olmayanın dili sade ve anlaşılır olmaz, tersi de vakidir yani dili sade ve düzgün olmayanın zihni de sade ve berrak değildir. Düşüncesi ve fikri oturmuş insanların söyledikleri ve yazdıkları da oturmuş olur. Düşüncesi, zihni, dili sade ve berrak olmayanın ameli de karmaşıktır. Hele bu amel siyasi ve toplumsal bir alana kaymışsa, toplumsallaşmış bir amel ise doğuracağı sonuç pek iç açıcı olamaz.

Oturmuşluk yere çakılmakla, bir fikre, düşünceye, saplanmakla aynı değildir. Fikr-i sabit ile fikrin ve düşüncenin oturmuşluğunu karıştırmak, aklı da karıştırır. Donuk akıl, hareketsiz insan gibidir, kireçlenir. Kireçlenen beyinlerden düşünce ve fikir sadır olmaz. Beyin düşünecek ve sonunda taşacak işte o zaman fikir üretilmiş olur. Buna isnaden/istinaden meydana gelen amel hayırlı sonuçlar doğurabilir.

Düşünmenin bir disiplin işi olduğu unutulmamalıdır. Bilgi birikimi disiplin içinde elde edilmemiş ise düşüncelerde oturmuşluk mümkün olamaz. Düşünen ve fikir üreten insan önce nerede durduğunu fikren, ruhen nerede olduğunu bilebilmelidir. 

Müslüman insan; içinde bulunduğu kültür havzasını iyice keşfetmelidir. İslam ve Müslüman dünyanın bir ferdi, bir parçası olduğunu anlayamayan Müslüman, nerede olduğunu kestiremez. 

Modern dünyanın bize dayattığı bu keşmekeşin içinden çıkabilmenin yolu; Müslüman olduğunu unutmamak, İslam dairesindeki yerini de net belirlemekten geçer. 

Düşünce disiplini, dil disiplininden, usule bağlanmaktan geçer. 

Müslüman insan; Kitap ve Sünnetten nasıl istifade edeceğini, hayatına nasıl yansıtacağını bilmekle mükelleftir. 

İslam'ın genel şemsiyesi altında hangi usul ve yolla dinini öğrenir, hangi metotla dinin emirlerini anlar ve yaşar, bunları detaylarıyla öğrenmelidir. 

Çağın hastalığı olan genelleme ile dinin künhüne vakıf olmak zordur. Genel bilgi; bir bakış açısı, bir istikamet verebilir, bu da çok hayırlı bir şeydir. Lakin iş yaşamaya, dini hayata hakim kılmaya gelince genelleme orada durur veya durması lazım. 

Düşünce ve fikir; bir ırka/ kavme mensup olmak gibidir. Bir kavme mensup olmak, ümmet çizgisini ümmet bilincini zedelememek noktasına kadar kavmine ve ırkına sahip çıkmakla mümkündür. Ümmetin hassasiyetlerini gözardı ederek kavmini öne çıkarmak doğru bir bakış değildir. Kavmini inkar etmek, yok saymak, kavmi özelliklerini köreltmek de doğru değildir. Her bir kavim olacak,bu kavimlerin hepsi ortak fikir ve düşünce altında bir arada toplanırlarsa işte o zaman bir dayanışma olur. 

Fikri, mezhebi, meşrebi farklılıklar da böyledir. Her bir Müslüman, İslam dairesindeki bir fikir, düşünce ekol, mezhep, meşrep içinde olacak, o meşrebini, mezhebini, havzasını geliştirecek, onun üzerine bir kimlik inşa edecek ve Müslüman camianın, İslam şemsiyesinin altında yerini alacak, bir sancağı ve bayrağı olacak. Bu sancak altında, genel İslam sancağı/bayrağı altında kendi birliği içinde yerini alacak. 

Genel emirlere uyacak, kendi birliğini tek ve belirleyici saymayacak, birliklerden bir birlik olduğunu asla unutmayacak. Bir birlikten öbürüne geçişi; orduyu/İslam ümmetini, İslam şemsiyesini terk etmiş saymayacak. 

 

KAZIM SAĞLAM - TERCÜMEİHÂL

KAZIM SAĞLAM DİĞER YAZILARI

Yorum Yaz

  234579

-