23 Eylül 2021

​DERDİ DERSİMİZ OLSUN

Bugünlerde telefonum çaldığı zaman adeta yüreğim ağzıma geliyor. Bir yakınım, dostum, tanıdığım hemşerim arayıp da “Bülent Hocam öyle İstanbul’da yaşamak kolay değil onun da bir bedeli var haydi bakalım bizim oğlan ya da bizim kız falan üniversitenin filan fakültesini kazandı biliyorsun öğrenciye yurt lazım, ev lazım, burs lazım’’ diyecek diye neredeyse ödüm kopuyor.

Ey okur,

Bu satırları okuyunca yazarının iş görmekten, iş bitirmekten hazzetmediği zehabına kapılma sakın bilakis bu satırların yazarı damdan düşmüş birisidir. Bundan dolayı damdan düşenin halinden anlar, derdini dinler. Fakirin İstanbul’a gelme sebeplerinden birisi de sevenlerine ve sevdiklerine bu şehirde karınca kararınca açık bir kapı olmaktır.

Neylersin ki şu koca şehirde yurtlar ağzına kadar dolmuş bir ev bulmak neredeyse imkansız hale gelmiştir. Durum bu merkezdeyken ben çalan telefonumdan bile endişe ederken, hayat adeta bana şöyle dedi:

Sen misin böyle düşünen.

Bir anda yağmurdan kaçarken doluya tutulu verdim. Güzel bir eylül ikindisinde küçücük bakkalında tavşan kanı çay içip muhabbet etmenin keyfini yaşarken sevgili dostum Muhammed Gülnar bombayı patlattı.

“Sen Mersinli’ydin değil mi hocam?’’ diyerek söze başladı.

-Sevgili Gülnar evet dedim ekledim limon, portakal lazımsa daha zamanı var.

Bu latife üzerine epey tebessüm eyledik.

Sevgili Gülnar, sözlerine şöyle devam etti.

-Hocam Adana ile Mersin birbirine yakın şehirler, her iki şehrin sakinleri de birbirlerini iyi tanır sık sık gidip gelirler. Bundan dolayı sizin de Adana’da hayli tanıdığınız vardır diye düşünüyorum.

“Eh işte biraz var’’ dedim. Sözün sonunu merakla bekleyerek Muhammed Gülnar devam etti:

-Hocam Diyarbakırlı bir kız öğrencimiz var. Adı Elif Nur bu öğrencimiz hem yetim hem de hafız. Beş tane kardeşi var. Kendisiyle birlikte ailede dört tane öğrenci var. Ailenin bütün geliri merhum babalarının bin 500 liralık emekli maaşı. Kardeşlerinden burs alan olduğu için Elif kızımıza burs çıkmamış. Annesi kızım maddi durumumuz zayıf istersen okulu bırak demiş fakat Elif her şeye rağmen okumak istiyor.

Bundan dolayı ona güvenli bir yurt veya ev bulup burs temin etmek gerekiyor.

Çukurova Üniversitesi ilahiyat Fakültesi öğrencisi Elif kızımıza nasıl yardımcı olabiliriz. Elif kızımızın sorununu çözmek için hemen telefona sarılıp ilgili zevata ulaştık.

İnşaallah hayırlı neticeler alacağız. Elif’in ailesinin durumu ve buna rağmen onun okuma azmi beni hayli etkiledi. Yılma, yıkılma, pes etme Elif inşallah aydınlık yarınlar senin olacak diye haykırmak istedim. Bir de şu tavsiye de bulunmayı arzu ettim.

Elif, zorluklar ve meşakkatler karşısında  harf-i elif gibi dimdik durmaya devam edersen başaracaksın, kazanacaksın.

Ne diyordu Yavuz Bingöl o güzel türküsünde;

“Bekle kar altında kalan buğday tanesi

Yine onun sularıyla yeşereceksin

Gözyaşların çare değil ağlama büyü

Başını dik tutabilirsen boy vereceksin’’

Bir onca yokluk, zorluk, meşakkat içinde olmasına rağmen okuyabilmek için azimle mücadele eden Elif’i düşündüm bir de bir dediği iki edilmediği, arzu ettiği her şeye anında sahip olabildiği halde alın terinden, akıl terinden okumaktan ,çalışmaktan fersah fersah uzak olan çocukları, gençleri düşündüm.

Elif adına sevindim, umutlandım onlar adına üzüldüm, kahroldum ve şöyle demekten kendimi alamadım

“Elif’in hikayesi, derdi hepimize ders olsun.’’